Blog > Komentarze do wpisu

Trasa 11 - Szlakiem bohaterów

Krótka charakterystyka: Trasa o długości około 62km, o średnim stopniu trudności, z wieloma podjazdami i zjazdami, biegnąca głównie po drogach krajowych o średnim natężeniu ruchu. Trasa ciekawa głównie ze względów historycznych, a także krajoznawczych i krajobrazowych. 

Opis: Wycieczkę rozpoczynamy w centrum Łomży, skąd wyjeżdżamy w kierunku północnym al. Legionów. Po drodze mijamy między innymi zabytkowy budynek Szkoły Muzycznej (dawne więzienie), Park Ludowy, Dom Ludowy z 1904 roku (obecnie siedziba OKE). Wjeżdżamy do najstarszej części miasta, gdzie po lewej mijamy zabytkowy budynek Poczty z 1838 roku, i w głębi pomnik legendarnego kurpiowskiego bohatera Stacha Konwy. Na rondzie Kościuszki skręcamy w ul. Zjazd, po lewej na wysokiej skarpie znajduje się budynek II LO z przełomu XIX/XX wieku, po prawej Hotel Gromada (dawny Polonez), a także Muszlę Koncertową, a dalej Klasztor Kapucynów z końca XVIII wieku. Jadąc dalej po prawej widzimy bulwary nadnarwiańskie, jedziemy wzdłuż rzeki Narew, a także stadionu ŁKS. Jest to fragment międzynarodowego szlaku rowerowego. Mostem przejeżdżamy przez rzekę Narew wjeżdżając do Piątnicy Poduchownej. W centrum miejscowości, na niewielkim wzgórzu znajduje się kościół wybudowany w dwudziestoleciu międzywojennym. Na skrzyżowaniu skręcamy w prawo, w drogę krajową nr 64, a następnie na rondzie wyjeżdżamy drugim zjazdem, w kierunku  wschodnim. Po 1100 metrach dojeżdżamy do fortów Twierdzy Łomża, które okalają Piątnicę. Po prawej stronie mamy Fort I, po lewej widzimy na wysokim wzgórzu Fort II. Jest to miejsce zaciętych walk przede wszystkim za czasów Wojny Polsko - bolszewickiej w 1920 roku, kiedy to twierdza broniła się 5 dni, a także arena walk kampanii wrześniowej 1939 roku, kiedy to niewielkie oddziały polskie odpierały znacznie większe siły niemieckie przez ponad 3 dni. Forty w Piątnicy nigdy nie zostały zdobyte w otwartej walce. W obu konfliktach forty były ewakuowane na rozkaz zwierzchników. Legenda głosi że po cudzie nad Wisłą, właśnie w tym miejscu okoliczni mieszkańcy wzięli do niewoli co najmniej kilkuset bolszewików (niektóre źródła mówią nawet o 3000). Szerszy opis Fortów został zamieszczony na trasie 7. Opuszczając Piątnicę kierujemy się na wschód, w dalszym ciągu drogą krajową o średnim natężeniu ruchu. Po drodze mijamy miejscowości Elżbiecin, Wyrzyki, Wiktorzyn, Stare Bożejewo, gdzie przekraczamy rzeczkę Łojewek, następnie Kramkowo i po około 19km dojeżdżamy do Wizny. Wzdłuż trasy znajdują się dwie chronione aleje lipowe, w okolicach Kramkowa (ok 250m, 52 drzewa) i w okolicach Starego Bożejewa (ok 700m, 103 drzewa). Pamiętają one czasy kampanii wrześniowej, kiedy to niezliczone tabuny czołgów i wojska podążały w stronę Wizny, gdzie toczyły się zacięte walki. Z drogi krajowej zjeżdżamy przed zakrętem odbijając w prawo. Tędy kierujemy się do centrum miejscowości. Wizna jest jedną z najstarszych osad Ziemi Łomżyńskiej, wzmianki o jej istnieniu pochodzą z XI wieku. Topografia wskazuje na to że od początku istnienia był to gród obronny o znaczeniu strategicznym dla Mazowsza. W 1435 roku Wizna otrzymała prawa miejskie. Miasteczko było wielokrotnie niszczone przez najazdy krzyżackie, a następnie szwedzkie i hitlerowskie w czasie kampanii wrześniowej. Warto tu wspomnieć o miejscach - które stały się świadkami historii. Zamkowa Góra - położona na południowym skraju wsi, gdzie znajdują się pozostałości po zamku kasztelanów wiskich. Obecnie jest to dobry punkt widokowy na dolinę rzeki oraz bagna nadnarwiańskie. Kolejnym ważnym zabytkiem jest gotycki kościół z początku XVI wieku, zniszczony w czasie II Wojny Światowej, po wojnie odbudowany. Warto zwrócić też uwagę na miejski charakter urbanistyczny, którą Wizna zachowała pomimo wielu upadków. W samym centrum znajduje się dawny rynek, zagospodarowany obecnie w formie parku. Znajduje się tam obelisk upamiętniający bohaterów SGO Narew, poległych w trakcie legendarnej Obrony Wizny. Na uwagę zasługują również dobrze zachowane brukowane uliczki i drewniane domki, które oddają istotę tej miejscowości. Wiznę opuszczamy w kierunku północno wschodnim, jadąc wąską drogą asfaltową dojeżdżamy do drogi krajowej. Tam skręcamy w prawo i po ponad 800 metrach przemierzamy most na Narwi. Jedziemy dalej w kierunku na Białystok, około 500 metrów drogą wśród bagien. Mijamy drogę na Grondy Woniecko, po kilkudziesięciu metrach, na łuku drogi po prawej stronie znajduje się schron bojowy SGO Narew. Jadąc dalej po ponad 5km dotrzemy do miejscowości Strękowa Góra, gdzie już z daleka na wzgórzu widać biało czerwoną flagę. Jest to zniszczony ciężki schron bojowy, a za razem miejsce spoczynku legendarnego dowódcy bitwy pod Wizną, kpt. Raginisa i por. Brykalskiego. Właśnie w tym miejscu po 4 dniowej batalii ze znacznie większą armią niemiecką swoje życie na ołtarzu ojczyzny ofiarował dowódca odcinka. Liczące 42 tysiące żołnierzy, ponad 350 czołgów siły niemieckie pod dowództwem Heinz'a Guderiana były skutecznie odpierane przez słabo uzbrojone oddziały Polskie liczące ok 700 żołnierzy. To miejsce zapisało się złotymi zgłoskami w naszej historii jako Polskie Termopile. Ze wzgórza roztacza się piękny widok na okolicę, a przede wszystkim na Biebrzański Park Narodowy. Jest to ostatni punkt podróży. Z tego miejsca drogą krajową nr 64 odjeżdżamy w kierunku Łomży (ok 31km). 

czwartek, 12 kwietnia 2012, dgtk86

Polecane wpisy

stat4u